آقای علی محمد ساکی، جامعه شناس و شهردار موفق

باسمه تعالی

نام: علی محمد

نام خانوادگی: ساکی سکوند

نام پدر: محمد

تاریخ تولد: 1314 هـ.ش

محل تولد: خرم آباد

محل تحصیلات ابتدایی: شهرستان خرم آباد

محل تحصیلات متوسطه: شهرستان خرم آباد

محل تحصیلات کارشناسی: دانشگاه تهران، کارشناسی جامعه شناسی، 1338 هـ.ش

محل تحصیلات کارشناسی ارشد: دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد جامعه شناسی، 1340 هـ.ش

 

اساتید:

  • دکتر منوچهر ستوده
  • دکتر عبدالحسین زرین کوب

 

فعالیت ها:

  • استخدام در آموزش و پرورش استان لرستان، 1335 هـ.ش
  • تدریس در مدارس شهرستان خرم آباد، 1355 هـ.ش
  • مدیر دبیرستان ملک الشعراء بهار شهرستان خرم آباد، 1348- 1342 هـ.ش
  • رئیس آموزش و پرورش شهرستان ایذه، 1348 هـ.ش
  • رئیس آموزش و پرورش شهرستان شوش، 1349 هـ.ش
  • مدیر نمونه کشوری در وزارت آموزش و پرورش، 1349 هـ.ش
  • شهردار شهرستان خرم آباد، 1356- 1350 هـ.ش
  • تالیف، پژوهش و ترجمه آثار علمی و ادبی فراوان
  • همکاری مستمر و موثر با نهادهای علمی-فرهنگی کشور و استان لرستان

 

تالیفات:

  • جغرافیای تاریخی و تاریخ لرستان، (پایان نامه کارشناسی ارشد)، 1340 هـ.ش
  • ترجمه سفرنامه ویل دورانت، 1346 هـ.ش
  • ترجمه سفرنامه آرنولد ویلسون
  • ترجمه سفرنامه فریا استارک
  • ترجمه سفرنامه هنری راویلنسون
  • ترجمه سفری به دیار الموت
  • ترجمه زندگی نامه کریم خان زند
  • تصحیح گلشن مراد و قلاع حشایشن
  • مقاله مردم شناسي ايران 1347 هـ.ش
  • دو سفرنامه درباره لرستان 1361 هـ.ش
  • سياحت نامه مسيوچريكف 1363 هـ.ش
  • باجلوند، دانشنامه جهان اسلام، 1369هـ.ش
  • ايلات لر «مردم شناسي ايل بيرانوند» 1370 هـ.ش
  • مقاله تاريخ گيتي گشا در تاريخ خاندان زند نقد و بررسي كتاب« انتشارات فراز» 1371 هـ.ش
  • مقاله ميرنوروز (زمينه ايران شناسي) 1371 هـ.ش
  • مقاله دفينه در لرستان (زمينه ايران شناسي) 1371 هـ.ش

 

 

زندگی نامه

علی محمد ساکی، در سال 1314 در شهر خرم آباد متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در این شهر به پایان رساند. در سال 1335 به شغل معلمی روی آورد و همزمان ادامه تحصیل داد تا اینکه در سال 1338 موفق به دریافت دانشنامه لیسانس شد. متعاقب آن،در سال 1342 مدرک فوق لیسانس خود را در رشته جامعه شناسی دریافت کرد و در همان سال به عنوان مدیر دبیرستان ملک الشعرای بهار مشغول به کار شد.

زنده یاد علی‌محمد ساکی، همزمان با ریاستش بر دبیرستان”ملک الشعرای بهار”،زمینه ورود بسیاری از دانش آموزان به دانشگاه را به قیمت بدهکار شدن خویش به بازاریان آن عهد فراهم می آورد و حمایت مادی و معنوی از آنان را تا پایان دوره تحصیلی شان ادامه میدهد.

او در سال 1348 پس از تسویه بدهی های خود به بازاریان شهر، عازم استان خوزستان می شود تا این بار،اداره فرهنگ”آموزش و پرورش”شهرهای ایذه و شوشتر را در کسوت رئیس اداره،متحول کرده باشد.گفتنی است،مردم این دو شهر -استان خوزستان- از وی به نیکی یاد کرده و می کنند. پس از یکسال مسئول آموزش و پرورش شوشتر شد و در همین سال به عنوان بهترین مدیر آموزش و پرورش کشور شناخته شد.

بعد از آن در سال 1350 از سوی انجمن شهر خرم آباد به سمت شهردار انتخاب و همانطوری که ذکر شد در این شهر منشا خدمات پرشماری در عرصه های گوناگون عمرانی، فرهنگی و اجتماعی شد. بخشی از خدمات شایان توجه ایشان در زمان تصدی شهرداری خرم آباد به شرح ذیل است.

  • بهسازی و تکمیل محوطه سراب و دریاچه کیو
  • ساخت متل سراب کیو
  • ساخت و افتتاح هتل جلب سیاحان
  • ساخت هتل شهرداری خرم آباد
  • ساخت پارک و شهربازی “دانشجو”
  • ساخت کتابخانه های متعدد و مراکز فرهنگی،رفاهی،تربیتی و ورزشی
  • ساخت و بهسازی میادین شهر
  • ساخت خیابان های جدید و تعریض خیابانهای قدیمی
  • تبدیل یک حمام قدیمی به چایخانه سنتی
  • تبدیل کاروانسرای قدیمی شهر به بازارچه
  • تخریب غسالخانه قدیمی و گِلی شهر و احداث غسالخانه جدید.

 

 

پاک دستی، راز ماندگاری شهردار ساکی

ساکی،فردی پاک دست و شریف بود.آنقدر شریف که در مجموعه ی”هفت سال خدمت در شهر خرم آباد”می نویسد:در زمان مسئولیتم در شهرداری خرم آباد،هیچ خانه و ويلائي به اسم من و خانواده ام پلاك نخورد و آرزو می کنم که”همه”مردم،زندگي ساده و معلمي ام را درک كنند !.

در اینجا ذکر خاطره‌ای از ایشان لازم و ضروری است.منِ نگارنده،بارها از پدرم”عبدالرحیم ساکی” و عمویم “استاد حمید ایزپناه”شنیده ام که: علی محمد ساکی، یک خودنویس روکش طلا داشته که گویا یکی از پیمانکاران وقت به او هدیه داده.روزی که دوره مسئولیتش در شهرداری پایان می یابد، خودنويس طلايي را روي ميز جا می گذارد. كارمند دفتر خطاب به ایشان مي گويد: آقای شهردار، خودنويس تان جا ماند!. ایشان در پاسخ مي گويد: آن خودنويس متعلق به شهردار خرم‌آباد است،نه علي‌محمد ساكي !!!.

 

وی سرانجام در سال 1356 از کار اداری فراغت پیدا کرد و بعد از انقلاب به کارهای تحقیقی و پژوهشی روی آورد. تا اینکه سرانجام در 22 خرداد سال 1373، به دلیل سکته مغزی چشم از جهان فروبست و در آرامگاه ابدی اش،گور شماره 15 قطعه 83 رديف 82 بهشت زهرا تهران آرام گرفت.

 

اقتباس از: http://khoramabadfarda.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *